هدف از این تحقیق بررسی عددی اندرکنش جریان ضربانی خون با شریان ویسکوالاستیک متقارن محور در درصد گرفتگی‌های مختلف می‌باشد. برای مدل‌سازی سیال خون و دیواره شریان، به‌ترتیب از مدل‌های غیرنیوتنی کاریو و رئولوژیکی ماکسول تعمیم‌یافته استفاده شده است. نوآوری این تحقیق، مدلسازی دیواره ویسکوالاستیک برای شریان و سیال غیرنیوتنی خون، به‌منظور مطالعه بیماری تصلب شرایین می‌باشد. برای بررسی صحت و اعتبار این تحقیق نتایج با مطالعات پیشین مقایسه شده و مطابقت خوبی مشاهده شده است. در این مطالعه، اثرات شدت گرفتگی روی پروفیل سرعت، توزیع فشار، تنش برشی و جابه‌جایی دیواره در شریان ویسکوالاستیک بررسی شده و با شریان الاستیک مقایسه شده است. افزایش شدت گرفتگی منجر به زیاد شدن طول گردابه‌ها، تنش برشی دیواره و شیب پروفیل سرعت در نواحی بعد از گرفتگی می‌شود. همچنین، برای گرفتگی‌های شدید در شریان ویسکوالاستیک، در مقایسه با شریان الاستیک، حداکثر مقدار پروفیل سرعت و جابه‌جایی شعاعی دیواره شریان به‌ترتیب 2 درصد رشد و 22 درصد می‌باشد. پیشروی بیماری تصلب شرایین سبب افزایش مدول الاستیک شده و کاهش 64 درصدی در جابه‌جایی شعاعی دیواره شریان را به‌همراه دارد. همچنین، با رشد 5 برابری مدول الاستیک، 11 درصد افزایش در اندازه سرعت و 12 درصد رشد در مقدار فشار جریان خون مشاهده می‌شود.